Post-Impressionisme
Met deze groep schilderijen in impressionistische stijl leef ik mijn fantasieen uit: herinneringen aan mooie, belangrijke, en ook moeilijke tijden in mijn leven. Hierbij spelen locaties, symbolen films tv series en iconen een grote rol. Door het ophalen van herinneringen achterhaal ik de oorsprong van mijn fantasieen, ideeen over schoonheid en stijl en zelfs ambities. Verbanden zijn soms simpel, en soms gecompliceerd.
uit 2012 tot 2021
(klik op de afbeelding om het werk groter te bekijken)
stuur een bericht
'Alexis' (serie 'Red Fantasies')
2021Het eerste deel van de serie 'Red Fantasies' is een portret van Joan Collins als Alexis. Met deze serie laat ik zien hoe fantasieën geprojecteerd kunnen worden op films en tv series als de beelden en figuren iconisch genoeg zijn om dit toe te laten. Deze fantasieën en projecties helpen bij het vormen van de eigen persoonlijke dromen en ambities, waardoor figuren als Alexis een grotere betekenis krijgen dan alleen een fictief persoon op tv. Alexis is een icoon van vrouwelijke kracht elegantie en ambitie, dus heb ik haar geschilderd als een icoon, jaren 80 stijl.
'Ferrari, Blake, Adam and Maria' (series 'Red fantasies')
2021
Freezin' Marilyn
2021Dit schilderij is het centrale doek in een drieluik over de carriere van Marilyn Monroe, de neergang van het studiosysteem, en Marilyns haat/liefderelatie met de Fox studios. Het is een uitdrukking van mijn frustratie over de manier waarop Marilyn vaak wordt afgeschilderd; als een schoonheidsicoon in plaats van een creatief fenomeen. Gedwongen door haar slavencontract was ze verplicht te werken voor elke film die de studio als winstgevend beschouwde. Met de versleten Niagara poster verwijs ik naar haar samenwerking met regisseur Henrey Hathaway die, in tegenstelling tot veel anderen, geloofde in haar talent en intelligentie. Haar angst nooit te kunnen ontsnappen aan MM leidde tot een emotionele crisis tijdens het afronden van 'the Misfits'. Toen Hathaway haar ergens achterin het studiocomplex vond stortte ze haar hart uit. Dit moment heb ik gebruikt: haar sterrenstatus, de studio en Hollywood in het algemeen lieten haar in de kou staan, vandaar het afgehakte Hollywood Sign. Nadat ze haar eigen productiemaatschappij was begonnen zei ze: ' Het gevaar was dat ik zou gaan denken dat dat alles was wat ik was, en wat elke vrouw was'. Deze vorige versies van Marilyn zijn te vinden in de rest van het schilderij; meisjes zonder gezicht, bedacht door studiodirecteuren. Ze raakte op een gezonde manier geobsedeerd door het idee een 'complete' vrouw te worden, iemand die zichzelf definieert in plaats van te worden gedefinieerd door anderen.
'Dollars are a girl's best friend'#1
2021Zijpaneel voor 'Freezin' Marilyn, waarmee ik de overwinningsdans laat zien waaraan de sterren van deze tijd zich kunnen overgeven sinds de teloorgang van het studiosysteem, waaraan Marilyn een belangrijke bijdrage heeft geleverd. De contactuele slavernij is over, acteurs zijn rijk en machtig en zijn vrij, zowel in creatief als in zakelijk opzicht, om zelf te kiezen en geld te verdienen, zodat ik ze heb overgoten met goud en zilver. Dit werk heeft ook een feministische achtergrond omdat de omslag ook heeft meegebracht (hoewel de strijd nog niet volledig is gestreden) dat 'schoonheidskoninginnen' als Charlize Theron en Halle Berry een Oscar op de kast hebben staan. Voor de achtergrond van dit werk, zie omschrijving bij 'Freezing Marilyn'.
'Dollars are a girl's best friend'#2
2021Zijpaneel voor 'Freezin' Marilyn', zie vorige omschrijvingen
Tony (Scarface serie)
2018De in eerste instantie ondergewaardeerde 'Scarface' is een van de belangrijkste films en dus kunstwerken van de jaren 80 gebleken. Brian de Palma en de andere makers veranderde de manier waarop misdaadfilms werden gemaakt. In het bijzonder briljante stylist Ferdinando Scarfiotti verrichtte pionierswerk; in plaats van de duistere deprimerende wereld die gebruikelijk was in misdaadfilms, liet hij zien wat een leven in misdaad aantrekkelijk maakt. Hij creeerde een decor vol kleur en glamour zoals de Babylon,die hij vanaf de grond ontworpen had. Op deze manier beïnvloedde Scarfiotti de manier waarop schoonheid en glamour werden bekeken door mijn generatie. Door mijn favoriete momenten uit de film te schilderen laat ik mijn respect zien voor de invloed die de makers hadden op de jaren 80, en op misdaadfilm en styling in het algemeen.
Elvira 1
2020Dit schilderij is een studie van de kleuren die stylist Scarfiotti gebruikte voor de (fictieve) Babylon Club in 'Scarface'. Het grappige, tragische personage dat Michelle Pfeiffer hier laat zien is een icoon van mijn generatie geworden. Het hysterische uiterlijk van de club leidt niet af, maar voegt juist aan het verhaal toevoegt; de club zelf is ook een personage.
Elvira 2 (Scarface series)
2018Michelle Pfeiffer en de modernisering van de femme fatale in films; dit is een vrouw die geen moeite doet charmant te zijn en wiens cynisme haar grappig maakt. Ze lijkt intelligent, goed opgeleid zelfs, maar ergens is het misgegaan. Hierdoor laat ze een andere, minder romantische kant van de vrouw zien wat haar angstaanjagend realistisch maakt. This is a woman who's not trying to be charming and is funny as a result of her cynical nature. She seems intelligent, even educated, but something went wrong there. This way she shows a different, less romantic side of women wich makes her role eerily realistic.
Circle of life
2012Antieke glas-in loodramen vertegenwoordigen voor mij een grote waarde in historisch, esthetisch en filosofisch opzicht; Afgezien van de schoonheid of misschien vanwege de schoonheid, hebben de ramen op mij dezelde uitwerking als oude foto's, ze fungeren als tijdmachine waardoor fantasieen over andere tijden meer tot leven komen. De gedachten die dan in me bovenkomen gaan verder dan de historie van het gebouw, ik denk ook aan de tijd waarin mijn grootouders jong waren, de herinneringen hieraan geef ik op dit doek weer in de vorm van het zonnescherm waar links de rand van te zien is, het licht dat valt door een geel/oranje zonnescherm zal voor mij altijd verbonden blijven aan de tuin van opa en oma. De vormen in het raam zijn de inspiratie voor de titel van het doek; de identieke zijden van de vorm verwijzen naar yin en yang, en in het midden zijn zowel een vrouwelijke als 2 mannelijke fallussymbolen te ontdekken, wat een levenscyclus symboliseert. De foto in de etalage is werk van Henri Bersenbrugge uit 1910, een impressionistische fotograaf die ik als groot voorbeeld beschouw. De inspiratie die ik opdoe door naar mijn verleden te kijken, naar het historisch verleden en kunstenaars die me voorgingen kan ik opnieuw creeeren, vandaar: circle of life.
Roietasman!
2012De kubuswoningen op de Blaak in Rotterdam waren een sensatie toen ze werden opgeleverd, nu verwaarloosd. Toen ze nieuw waren was ik heel jong en optimistisch over de toekomst, de gebouwen leken dit gevoel te bevestigen. Nu vertegenwoordigen ze vergane glorie. De stad kan een eenzame koude plek zijn, maar geeft ook de kans verloren energie terug te winnen, die energie uit de tijd waarin alles mogelijk was en energie onuitputtelijk. De rode tas was toeval en als een grap begonnen, vandaar de titel, maar later ben ik meer rode tassen gaan gebruiken als symbool voor de zware bagage die veel mensen met zich meedragen.